تفاوت یادگیری به شیوه همیاری با یادگیری مشارکتی
لطفا به ادامه ی مطلب مراجعه فرمایید.
خیلی اوقات این دو نوع یادگیری با هم اشتباه گرفته می شوند و به جای یکدیگر به کار می روند. در ادبیات آموزشی به زبان فارسی معمولاً هر دو رو یادگیری مشارکتی ترجمه می کنند. در حالیکه collaborative به معنی یادگیری به شیوه همیاری و cooperative به معنی یادگیری مشارکتی هست. در زیر به چندین تفاوت این دو رویکرد یادگیری اشاره می شود.
· همیاری یک فسلفه ی تعامل و سبک زندگی شخصی است، در حالیکه یادگیری مشارکتی یک ساختار تعاملی است که برای تسهیل در تکمیل یک محصول یا هدف نهایی طراحی می شود.
· همیاری یک فلسفه شخصی است، نه یک تکنیک کلاسی. در تمام موقعیت هایی که افراد در گروه ها جمع می شوندمثلا کلاس درس، این روش راهی را پیشنهاد می کند که چگونه به شراکت افراد و توانایی های آنها در گروه احترام گذاشته شود و بها داده شود. در همیاری یک شراکت در اقتدار و پذیرش مسئولیت ها در بین اعضاء گروه برای انجام کارها وجود دارد و تقریبا تمامی اعضا مسئول یافتن پاسخ برای سئوالات مطروحه در کلاس هستند. اگر اعضا مطلبی را متوجه نشوند ، باید بدنبال منابع مختلف بگردند تا آن را بیابند و بعد از پیدا کردن منبع باید بین دانش آموزان تقسیم شود تا آنها هم هر کدام در فهم مطلب کمک نمایند. معلم در این شیوه بدنبال کمیت نیست بلکه کیفیت کار برایش مهم است . معلم در اینجا برای مشورت در دسترس است و با درخواست گزارش کار از گروه ، تسهیل بحث های گروهی و تدارک پویایی گروه، و حل و فصل تعارضات گروهی ، فرآیند یادگیری را دنبال می کند. به این ترتیب محصول گروه با مشورت با معلم تعیین می شود.
یادگیری مشارکتی از طریق مجموعه ای از فرایند ها که به تعامل وا داشتن افراد با یکدیگر به منظور انجام هدفی خاص یا توسعه یک محصول نهایی مشخص می شود. این نوع یادگیری در مقایسه با یادگیری به شیوه همیاری بیشتر هدایتی است و معمولاً تحت کنترل معلم است. به عبارت دیگر ، یادگیری به شیوه همیاری بیشتر یادگیرنده محور، و یادگیری مشارکتی بیشتر معلم محور است و معلم در این شیوه مطالب بیشتری را برای یادگیرندگان تدارک می بیند تا آنها آن را تجزیه و تحلیل کنند.
· همیاری بیشتر فرایند محور است و به قابلیت های و توانایی هایی که از خود فعالیت های همیاری پدید می آید، اهمیت می دهد، در حالیکه در یادگیری مشارکتی بیشتر محصول نهایی مهم است.
یادگیری مشارکتی بیشتر از همیاری سمت و سویی سازنده گرا دارد. یادگیری مشارکتی ایده های ویگوتسکی ، پیاژه و کلبرگ را در خود دارد ،چرا که در این شیوه در فرآیند یادگیری هم بافت اجتماعی و هم خود فرد به صورت پویایی با هم در تعامل هستند و دانش آموزان تلاش می کنند یادگیری در زندگی واقعی را الگو قرار دهند. Guinevere Palmer, Rachel Peters, Rebecca Streetman, 2008)
همیاری ریشه ای لاتین دارد و تمرکز آن بر فرایند کار کردن با یکدیگر است، در حالیکه یادگیری مشارکتی به نتیجه ان فرایند اشاره می کند. یادگیری مشارکتی بیشتر ریشه ای امریکایی داشته و از نوشته های جان دیویی در مورد ماهیت اجتماعی یادگیری و کارهای کورت لوین در مورد پویایی هایی گروهی نشأت گرفته است. همیاری بیشتر ریشه ای انگلیسی داشته و مبتنی بر کارهای معلمان انگلیسی در جستجوی راهی برای کمک به یادگیرندگان در پاسخ به مبانی نظری و بر عهده گرفتن نقشی فعال در یادگیری خود نشأت می گیرد.
· یادگیری مشارکتی بیشتر از روش های کمی برای اندازه گیری پیشرفت تحصیلی و یادگیری به شیوه همیاری از روش های کیفی برای اینکار استفاده می کند. محصول نهایی سبک همیاری با بحث گروه با معلم تعیین می شود.
· یادگیری به شیوه مشارکتی در گروه های کوچک 4-6 نفره انجام می شود، در حالیکه یادگیری به شیوه همیاری در گروه های بزرگ انجام می گیرد. در یادگیری مشارکتی گاهی یک پروژه به چندین قسمت تقسیم شده و هر فردی قسمتی از کار را انجام می دهد و در نهایت به صورت یک پروژه گروهی تحویل داده می شود. در حالیکه در همیاری تمام مراحل انجام پروژه با همکاری و مباحثه یکدیگر است.
2 مگابایت دانلود
منبع : edpsi.net